Een echt zwaargewicht

Elk kwartaal wegen we alle ezels en dit keer was Baby Zusje met 70 kilo de lichtste ezel op de hoeve. Quincet was met 417 kilo de zwaarste ezel! Hij loopt dan ook met de klasse van een echte zwaargewicht rond met zijn prachtige dame Dahlia aan zijn zijde. Hij is de enige hengst op de Ezelshoeve, maar Quincet maakt ook echt indruk. Er is iets aan hem ... dat 'oer-gevoel', waardoor alle grote dames onmiddellijk hengstig worden wanneer hij voorbij loopt. Voor de kleine ezels is hij een klasse te groot, maar Melanora, Molly en (op de foto) Ombre kunnen een 'echte vent' wel waarderen. Totdat Dahlia langs loopt en hem heel subtiel zegt "Mee!" En dan stapt hij onmiddellijk weer achter zijn meisje aan.

Snoepjes uitdelen

Vanaf het terras kun je gemakkelijk de vragende ezelneusjes een snoepje geven. Dit is niet spannend wanneer er maar één of twee ezels staan. Maar later op de dag, wanneer de kudde terug komt van de wei, dan is het een ander verhaal. Dan wordt het ineens snoepjes uitdelen voor gevorderden. Hoe zorg je ervoor dat alle ezels een snoepje krijgen en dat je ook nog met al je vingers eindigt ... Flip en Monique lukt dat elke keer weer. Maar als je die vragende neusjes ziet, dan kun je toch geen 'nee' zeggen? Ik in ieder geval niet.

Lola is geopereerd

En terwijl je snoepjes aan de ezels uitdeelt, zit aan je voeten een Rottweiler die vindt dat al die snoepjes eigenlijk voor haar zijn. Voor de mensen die gezien hebben dat Lola een pyjamabroek aan heeft: Lola heeft in december haar kruisbanden gescheurd. 6 dagen na de (geslaagde) operatie scheurde ze haar kruisbanden aan haar andere achterpoot. En bedankt. Dat betekende dat Lola 2x 6 weken rust heeft moeten houden, maar alles is goed nu. Alleen wil ze nog steeds aan de laatste wond likken en vandaar de pyjamabroek. En het werkt! 😂

De enige èchte hooligan

Onze hooligans Arthur en Lancelot zijn de meest onbevangen en welopgevoede hooligans die er zijn. Ze halen onzin uit en komen er altijd mee weg. Elke nieuwe ezelin die binnenkomt moet natuurlijk even opgejaagd worden, tot de oudere jongens even ingrijpen. Ze zijn de spil achter de spelende kudde. Maar er is één ezel die eigenlijk veel meer hooligan is dan die twee, namelijk Liv 'mijn Lief'.
Tsja en dan wordt je uitgekozen door Liv om te spelen … En dan zie je ineens een heel andere Lancelot. Dan zie je een mannetje dat toch erg onder de indruk is en niet goed weet hoe hij op haar avances moet reageren. Liv is gewoon een echte Hooligan.

Modderweide

Wanneer we een varkenopvang zouden hebben, dan was het prima geweest. Maar de ezels vonden al die modder in de Zandweide maar niets. Het was eerst een heerlijke zandweide waar de ezels konden rollen of lekker in de zon konden liggen. Maar het water liep steeds slechter weg, zodat het uiteindelijk na elke regenbui een modderweide was. We besloten de toplaag eraf te schrapen en in het midden neer te leggen om te drogen. Daarna hebben we drainage gaten gemaakt en brekerszand erop gereden. Ook dat was niet meteen een succes, maar naarmate de tijd vorderde ... Nu hebben ze een prachtige heuvel in de Zandweide en dat is natuurlijk heerlijk om op te spelen. Of gewoon om de zon te zien ondergaan.

Dankbaar

Elke dag begin ik mijn ochtend tussen de ezels. Ik hoor hun zachte gebalk, ruik de geur, en zie hoe ze rustig de weiden op lopen waar ze kunnen ontspannen. Veel van onze ezels hebben helaas een moeilijke weg achter de rug. Verwaarlozing, eenzaamheid of simpelweg geen plek meer waar ze welkom waren. Bij ons op de Ezelshoeve vinden ze weer rust, veiligheid en zorg.
Voor mij is het geen werk, maar een roeping. Al jarenlang zie ik – natuurlijk samen met Jacq - hoe belangrijk deze plek is voor ezels die nergens anders meer terecht kunnen. Tegelijk weet ik ook dat de vraag naar opvang blijft groeien. Er zullen altijd ezels zijn die een veilige plek nodig hebben. Dit houdt in dat wij er altijd voor hen moeten zijn, een hele verantwoording.
De Ezelshoeve kan alleen blijven bestaan dankzij de betrokkenheid van mensen die ons een warm hart toedragen. En die zijn er, en véél! Mensen zoals jij. Sommige van jullie kiezen ervoor om, naast de steun nu, ook in de toekomst iets voor de ezels te betekenen. Zij nemen de Ezelshoeve op in hun testament. Wat een prachtig gebaar.
Zo’n nalatenschap, klein of royaal, is heel erg bijzonder. Voor ons, maar nog meer voor de ezels. Het is een gebaar van vertrouwen en liefde dat nog jarenlang doorwerkt. Dit soort giften zorgen voor continuïteit en daardoor kunnen wij ook in de toekomst ezels blijven opvangen en verzorgen. Natuurlijk is het een persoonlijke keuze, maar mogelijk is het iets waar ook jij als vriend(in) van onze ezels rustig over wilt nadenken. Daarom hebben we een gratis en geheel vrijblijvend informatiepakket samengesteld. Hierin leggen we op een heldere en begrijpelijke manier uit wat de mogelijkheden zijn. En heb je na het lezen toch een vraag? Geen punt, dan kan je ons gewoon bellen.
Wilt je het informatiepakket ontvangen? Laat het ons weten. Laat je naam en adresgegevens achter via het contactformulier hieronder.
Namens Jacqueline, mijzelf en natuurlijk alle ezeltjes: wij zijn je dankbaar dat je het werk van de Ezelshoeve een warm hart toedraagt.
Peter Paul

Waar het om draait

We hebben sinds 1 december 2025 al 120 songs gemaakt, voor onder de filmpjes. Maar er zijn twee songs die echt beschrijven waar het hier om gaat, wat het gevoel achter alles is.
De eerste is 'One Big Herd' uit december:
One big herd
One big dream
Moving together like a flowing stream
All at ease
All so free
A family beneath the old oak tree.

De tweede song is van deze maand: "Fifty Shades Of Long Ears":
Fifty shades of long ears
Dotted through the green
Every heavy story
Softened by the scene
Are we full? we wonder
Counting one by one
If a donkey needs a haven
There is always room for one.

In alle liedjes zit zoveel meer in de teksten, dan dat je op het eerste gezicht zou zeggen. Maar deze twee songs bevatten echt de essentie waar het om draait op de Ezelshoeve.

Stoere kerels samen

Harry kwam terug omdat hij de baas moest zijn, terwijl hij dat helemaal niet wil zijn. Dorus “the Donkey” was ook zo’n stoere kerel die hier in de kudde heel graag bij de hooligans wil horen. Dorus is nu al wat langer hier en volledig geaccepteerd door de oude garde. Maar wij hoopten dat hij en Harry elkaar zouden vinden. Harry heeft een stoere vriend nodig en voor Dorus geldt hetzelfde. Zouden ze elkaar vinden in de kudde? En wie zien we de laatste tijd vaak samen? Juist: Harry en Dorus! Steeds vaker zie je ze stoeien en spelen of achter elkaar aan rennen. Maar het mooiste moment was toen ze in de stal 'stiekem' vachtverzorging aan het doen waren. 👊🏼💪🏼

Leo en Onyx; backbone of the herd

Mooie Leo is al 21 jaar op de Ezelshoeve. Leo was de eerste ‘stichtings-ezel’ en samen met Onyx heeft hij alle 600 ezels zien binnenkomen. Onyx is nog steeds zijn vaste maat. Maar Leo is ook de filmster. Samen met de nacht-burgemeester van Tilburg of in de promo van Danse Macabre van de Efteling. Leo draaide zijn hoef er niet voor om. Hij was ook de nummer 1 wandelezel, tot hij aangaf dat hij daar geen zin meer in had. Leo is nog niet oud, maar ontwijkt de belangstelling een beetje. Tijd om hem in the spotlight te zetten. Onyx en hij zijn nog steeds de ruggengraat van de kudde.

Welkom Julia en Jasmijn

Mooie Julia is 33 en Jasmijn is 16. Deze twee ezelinnen zochten een nieuw adres vooruitlopend op een verhuizing van het baasje. Oude bomen moet je eigenlijk niet meer verplanten, maar als het niet anders kan … In de ambulance deden ze het voorbeeldig en ook na aankomst op de Ezelshoeve waren ze rustig. Ze vonden het spannend, maar dat is logisch. Ineens zoveel ezels om hen heen! Ik heb vertrouwen in de toekomst en zij ook. Julia kan hier lekker met pensioen gaan en Jasmijn vindt haar weg wel in de kudde. Omdat de stal aan huis bezet was hebben Julia en Jasmijn even een nacht in de stal tussen de andere ezels gestaan. De volgende dag de kudde in en beiden deden het super. Ze stonden nog geen week in de kudde toen Julia al voorop liep om naar de wei te gaan. Alsof zie hier altijd gelopen heeft ... (Foto: Julia links, Jasmijn rechts)

Cleopatra en Isis

Deze twee Egyptische Koninginnen hadden het niet naar hun zin op de Ezelshoeve. Je merkte het aan alles. Ze zonderden zich af en hielden zich afzijdig van de rest. Ze aten prima, maar wilden geen onderdeel van de kudde zijn.
We zijn gaan kijken of we Cleo en Isis weer vrolijk konden krijgen en plaatsten we hen door naar een mooi plekje, waar ze heerlijk met zijn tweeën kunnen staan bij ervaren ezelmensen. Het gras konden ze in ieder geval al waarderen. Nog even wennen aan alles wat er over de weg voorbij rijdt, maar dat gaat goed komen. Het is goed zo, dames.

Bella naar Eeyore

Er was eens een ezelinnetje in Twello en een ezelin in Lommel. Beide dames zijn ruim in de twintig, waren alleen komen te staan en zochten een vriendje. Maar ja, hoe vind je een vriendinnetje wanneer je nooit van je weitje afkomt? Dus smokkelden we Bella, de ezelin uit Twello, de grens over naar Eeyore. Eeyore wist niet wat haar overkwam en begon luid te balken toen ze Bella zag! “You brought me a donkey!” En ze leefden nog lang en gelukkig.
Soms is het net een sprookje! Maar we doen dit met name om te voorkomen dat (in dit geval) Bella eerst moet wennen in de grote kudde op de Ezelshoeve, om er daarna weer uitgetrokken te worden naar een nieuw adres. Nu hoeft ze maar één keer te wennen aan een nieuwe toekomst.

Jet naar Stien

Er was eens een ezelinnetje in Rijsbergen en een ezelin in Geel. Beide dames zijn ruim in de twintig en waren alleen komen te staan en zochten een vriendje. Maar ja, hoe vind je een vriendinnetje wanneer je nooit van je weitje afkomt. Dus smokkelden we Jet over de grens naar Stien in Geel. Maar zoals in veel sprookjes kwamen er ook draken op ons pad; de eerste draak was Jet, die absoluut niet de ambulance in wilde. De tweede draak was de ambulance die zich vastreed in de modder. In beide gevallen hebben we hulp moeten vragen. Maar zoals elk sprookje had ook deze weer een goed einde: En ze leefden nog lang en gelukkig.

Als er al een perfecte match bestaat, dan was het dit wel. Stien (links) en Jet (rechts) klikten meteen feilloos! Alsof dit exact hetgeen was waarvan ze gedroomd hadden.

Welkom Hermien en Bobby

En toen moesten we mama Hermien en zoon Bobby ophalen in Friesland. Ze stonden op een dijkje tot de gemeente vond dat dat niet meer mocht. Tsja, waar moet je dan naartoe? Mama is 26 en de zoon die daar in de wei geboren is, is pas 8. Nu op de Ezelshoeve ziet hij voor het eerst andere ezels! Spannend, maar leuk. Even een nacht apart in het stalletje en dan samen met de oudjes. Stap voor stap introduceren we ze in de kudde. Aan de oude ezelin zie je dat ze alles al meegemaakt heeft, maar Bobby vindt alles nog spannend. Het mooiste beeld kwam de volgende dag, toen ze voor het eerst in de kudde waren. Bobby kijkt met heldere ogen om zich heen en is heel nieuwsgierig. Hermien, die al 18 was toen ze Bobby kreeg, is nog erg bezorgd over haar kakkenestje. Zo mooi hoe liefdevol en zorgzaam ze is naar haar zoon die al een stuk groter is dan zij 🥰

Welkom Nelle en Puck

Nelle en Puck zijn twee ezelinnen die vanwege trieste omstandigheden naar ons verhuisden. Nelle heeft pit voor 2 en laat niet zomaar iemand bepalen wat te doen. De ezelfluisteraar moest echt haar vertrouwen winnen, maar daarna liep ze zo met hem de ambulance in en Puck volgde. Ook op de Ezelshoeve laat Nelle geen andere ezel de kaas van haar brood eten! En Puck volgt. Doordat Nelle wel een sprintje trekt, rent de hele kudde achter haar aan. En Puck volgt. Maar ze zijn stoer en sterk en fit. Dit gaat helemaal goed komen. Op de foto: voorgrond Nelle en op de achtergrond René met Puck.

Stan en Fanny op een heuvel

Stan en Fanny hadden alles op de Ezelshoeve. Alleen geen heuvel en uitzicht. Maar beiden zijn pas 16 jaar oud en hebben nog een heel leven voor zich. Dus het was tijd voor een nieuw uitzicht. Een uitzicht van een heuvel! Op deze prachtige plek gaan ze genieten van de persoonlijke aandacht. Fanny kan lekker rustig haar ding doen; een beetje grazen en langzaam maar zeker de mensen leren kennen. Stan is king of the hill. Hij kan lekker rondkijken naar de paardjes en andere dingen die voorbij komen.

Donkey-Smart DIY

Okay, ik moest ook even opzoeken wat DIY is, maar het staat voor Do-It-Yourself dus. In het geval van René die weer eens aan het klussen is, dan heeft hij alle hulp van de ezels nodig. Donkey-Smart DIY dus. Met name Dieske probeert René duidelijk te maken dat hij het verkeerd aanpakt. Na een aantal duidelijke tips en nudges van Dieske lukt het dan uiteindelijk. En dat is het leukste eigenlijk: aan het eind van de dag is het altijd gefixt. Met hulp van de ezels.

Wandelseizoen

Wanneer we genoeg vrijwilligers hebben en genoeg tijd, dan gaan we leuke dingen doen. Oftewel: Dieske, Copain, Alberto, Victor en Onyx gingen lekker even naar het bos. Maar ja, het gras op weg naar het bos is natuurlijk ook erg lekker! Alsof wij geen gras hebben! Daar loop je dan met al je goede bedoelingen en je ezel wil alleen maar snacken onderweg. Het is altijd de vraag of ze in het bos aankomen? Tsja, ezels blijven ezels.
Maar ook meer en meer bezoekers boeken wandelingen, dus mocht je plannen hebben: wees op tijd met boeken want we doen niet meer dan 4 wandelingen per dag. En voor de duidelijkheid: je loopt individueel (dus niet met een door ons samengestelde groep) en zelfstandig (zonder een begeleider). Je hebt een kaart en een ezel, dus je komt wel weer thuis. Voor meer informatie, klik hieronder.

The Andalusian Gang

Wat zijn die Andalusiërs toch ongelofelijk gaaf. Mama Melanora is altijd vrolijk en altijd aan het rommelen met Orlando. Rudy is helemaal into the Andalusian Gang en hoewel hij een erg mama's kindje was, vind je hem altijd in de buurt van Molly of Melanora. Maar het is zo gaaf om te zien hoe ze Grumpy Liv gewoon dwingen tot spelen. Rudy vind spelen nog ongemakkelijk, maar wanneer het los gaat, dan gaat hij mee. Rondjes rennen rond de zandheuvel, achter Melanora aan. Zo gaaf om dit elke dag te mogen zien!