Over het verlies van Doortje, nieuwe ezels die erbij kwamen en ezels die door gingen
Nieuwsbrief april 2026

Het is lente!

Jullie hadden het niet door hè? Dat we een week te laat zijn met de nieuwsbrief? Zó hard is de maand voorbij gevlogen 😂 Het kwam omdat ik ook het Jaarverslag moest maken en dit kost altijd veel meer tijd. Dan maar een paar dagen later.
Het is lente! En in de natuur is de zomer al aan het inzetten. Het bos heeft de mooiste kleuren, nu alle loofbomen in het lichte groen gekleurd zijn. Mooiste tijd om te gaan wandelen met een ezel. Maar ook onze nieuwe Koningslinden zitten voor het eerst in blad en het gras is het mooiste groen dat je ooit zult zien. De luchten zijn blauw, de wolken wit. Dit is de tijd dat de ezels en wij het meest genieten. Het is ook de tijd dat alle ezelinnen hengstig worden en alle ruinen luid balkend door de weide rennen. Wondertje is voor de eerste keer echt hengstig geworden en onze grote hengst Quincet vond dat zó interessant dat hij door de omheining heen brak. Gelukkig stonden wij erbij en konden hem meteen terug geleiden. Dan maar meteen al het oude hekwerk vervangen, iets wat toch al op de planning stond. En terwijl ik hier op mijn terras de nieuwsbrief aan het schrijven ben, hoor ik de jonge koolmeesjes piepen uit het vogelhuisje aan de muur. Prachtig toch! Helaas was het ook een maand van verdriet omdat we kleine Doortje moesten laten gaan. Maar als je 63 ezels hebt, dan is dat iets dat er helaas ook bij hoort. Ik wens je veel leesplezier en ik probeer de nieuwsbrief zo kort mogelijk te houden. Maar dat zal wel weer niet lukken 🤣

Lancelot - the Legend!

Hooligan nummer 1 wordt dit jaar 7 en wat wordt hij mooi volwassen! Waar hij jarenlang zich eigenlijk alleen manifesteerde als de grootste hooligan en hij alleen maar onzin uithaalde en achter nieuwe ezels aanrende, zie je hem veranderen. Hij jaagt de nieuw binnengekomen ezels veel minder op; uiteraard als een nieuwe ezel gaat rennen, dan wil hij wel de rol van achtervolger op zich nemen. Maar veel minder heftig dan voorheen. Wanneer een nieuwe ruin te heftig achter de merries aan gaat, dan roept René de hulp in van Lancelot. En Lancelot snapt het. Eén correctie en Harry, in dit geval, is meteen weer rustig. Maar wanneer kleine Copain ineens wil spelen, is Lancelot de liefste vriend die je maar kunt voorstellen. Hij laat hem zelfs winnen!

Koude nachten

De nachten kunnen nog erg fris zijn en dat resulteert wel in de mooiste beelden. De ezels die allemaal staan te genieten van de eerste zonnestralen in de ochtend bijvoorbeeld. Maar ook bij Char, Wonder en Zusje in hun stalletje, wanneer je die kleine koppies hooi ziet eten uit hun ruifje en hun adem nog wolkjes maakt. Het is bijna een stilleven als de eerste zonnestralen door het raam naar binnen schijnen.

Welkom Jules en Eeyore

Jules en Eeyore (of Iejoor) zijn twee ezels van een kinderboerderij, maar omdat Eeyore Uveïtis heeft, oftewel Maanblindheid, was de verzorging te complex en intensief voor de KiBoe. Eeyore is tevens veel te dik. Beiden zijn twee erg onzekere jongens die stoer doen. Maar elk geluidje, elke nieuwe beweging, elke ezel, schrikken ze van. Wanneer ze de hengstige ezelinnen ruiken zijn ze heel stoer, maar wanneer we het hekje open doen kruipen ze weg. Zo waren hun eerste dagen op de Ezelshoeve.

Maar nu ze een paar weken bij ons zijn, doen ze het fantastisch in de kudde. Eeyore is nog steeds wel geïnteresseerd in de hengstige ezelinnen, maar niet meer zo 'over the top' als in de eerste dagen. Elke dag druppelen we zijn oog en dat schijnt goed te werken. Hij ziet alleen niets met zijn linker oog en heeft heel veel last van het felle zonlicht. Daarom hebben we hem nu een vliegenmasker aangedaan, waarvan we één kant dicht geplakt hebben. Hij vindt het helemaal prima en hierdoor traant zijn oog véél minder (en komen er ook geen vliegen meer op af). You Go, Eeyore.

Victor en Dolly

En dan staan of liggen alle ezels lekker in het zonnetje op de zandweide. Sommige ezels liggen helemaal plat, sommige ezels staan lekker met hun ogen half dicht. Victor vond een zacht, ademend kussen om zijn hoofd op te leggen. En Dolly liet het toe. Hoewel het niet twee ezels zijn die je veel samen ziet, hebben ze lange tijd zo samen gelegen, terwijl alle andere ezels er omheen stonden te slapen.

The Great Migration

Omdat het tijd was om de oude hekwerken tussen de eerste vier weides te vervangen, moesten alle grote ezels verplaatst worden. De Andalusiërs, Catalanen en Allegro en Liv verhuisden van wei 3/4 naar de nieuwe weide 5 en kregen dus de nieuwe grote tent als stal. Ze vonden het even heel vreemd, maar het is opvallend hoe snel ze aan zoiets wennen. Even wordt de nieuwe omgeving verkend en daarna is het meteen weer rustig. Kort daarna verhuisden Quincet en Dahlia van wei 1 naar wei 4. Hierdoor stond Quincet ineens niet meer naast buur-hengst Huub en zijn kompanen. Je hoorde ze naar elkaar roepen: "Why are you suddenly standing there?" Toen de nieuwe hekwerken stonden, hebben we ze weer terug geplaatst naar wei 3. Hierdoor kan Quincet weer babbelen met de buurjongens. Binnenkort hangen de naamboordjes aan de nieuwe weiden en kunnen we ze bij naam noemen.

Welkom Céline en Dyonne

Mag ik jullie voorstellen aan Céline en Dyonne. Céline is een bruine ezelin en Dyonne is bijna zwart. We denken dat het zussen zijn, omdat ze niet alleen uiterlijk op elkaar lijken. Ook in hun gedrag zijn ze hetzelfde. Ze lopen in de kudde, maar stellen zich nog zeer bescheiden op. Je kunt ze knuffelen en aaien, maar dringen niet aan. Ze staan nog niet tussen de andere ezels aan de grote ruif, maar eten samen aan een klein ruifje op de koer. En ze zijn gemakkelijk te herkennen, want als je de één ziet, zie je de ander. Welkom Céline en welkom Dyonne.

Oma Flubbertong is hengstig

Je zou verwachten dat oudere ezels niet meer hengstig worden, maar Oma Flubbertong bewijst het tegendeel. Ineens is mevrouw hengstig en het lijkt wel alsof alle ruinen door hebben dat Oma veel te kwetsbaar is. Oftewel niet één ruin toont enige interesse in hengstige Oma. De enige die interesse toont is mama Melanora en zoals hengstige merries dan doen: dan gaan ze elkaar bestijgen. Alleen Melanora is ongeveer vijf keer zwaarder dan Oma, die toch al niet zo stabiel op haar beentjes is. We moesten Oma gewoon opsluiten om haar tegen zichzelf te beschermen!

Nieuwe speeltjes

We hebben allemaal nieuwe speeltjes in de zandweide en mensen vragen vaak of ze daar wel iets mee doen. Het antwoord is: nee, niet als wij er bij staan. Maar het is opvallend dat we veel van de speeltjes 's ochtends op heel andere plekken terugvinden, dan waar ze de avond ervoor lagen. Oftewel: Ja! Ze spelen ermee, maar dat is vaak in de avond of in de vroege ochtend, wanneer er geen mensen zijn.

Rollen in het witte zand

Char, Wondertje en Zusje moesten ook even uit hun vertrouwde stalletje omdat we de hekwerken aan het vernieuwen waren. Ze hebben een aantal dagen in de grote stal geslapen en gingen overdag via de zandweide naar het aansluitende stukje gras. Maar met het witte zand in de zandweide is het net een zandbak ... Dan moet er gerold worden. Op het moment dat ze de stal uitkomen wordt er gerold en op het moment dat ze terug komen van het weitje wordt er weer gerold. Zo'n mooie zandbak hebben ze niet bij hun eigen stalletje, dus daar moet uitgebreid gebruik van gemaakt worden.

Avondronde

Voor de beheerder is de laatste ronde misschien wel het mooiste moment van de dag. De rust is volledig wedergekeerd, alle bezoekers en vrijwilligers zijn naar huis. De ezels staan dan rustig te eten en zijn vaak verbaasd dat jij er nog bent. Ze kijken allemaal even op, of komen nog even een kroel halen. Maar jouw stille voetstappen verstoren de rust niet meer. Deze enorme rust en zachtheid is werkelijk een genietmoment 🥰

Welkom Isidoor

Mooie grote Isidoor kwam hierheen omdat de boerderij verkocht ging worden. Isidoor had 20 jaar daar gestaan met pony's en is altijd goed verzorgd geweest. Waar er vroeger veel kindjes met hem speelden, werd het rustiger toen die opgroeiden en andere interesses kregen. Maar het is een heerlijke evenwichtige kerel die waarschijnlijk snel een nieuw plekje zal vinden. Hij vindt het namelijk wel wat druk in de kudde en daar heeft hij ook wel gelijk in.

De onaantastbaren

In onze kudde lopen twee engelachtige dames. Spierwit, als ze niet net gerold hebben tenminste. Deze witte engelen lopen al twee jaar tussen de andere ezels, maar niemand heeft vat op hen. Ze zijn onaantastbaar. Wanneer je als mens te dichtbij komt, kijkt Marie je aan met een blik van: “Wat kom je doen?” Marie is 17 en haar dochter Lena is 14. Ze zijn onafscheidelijk. Maar ze glippen overal tussendoor. Ze glippen tussen je vingers door wanneer je ze wilt aaien. Lena is werkelijk spierwit en is net een eenhoorn; het enige wat je erbij moet bedenken is een hoorn op haar voorhoofd. Het zijn prachtige dames die steeds meer benaderbaar worden. Maar in heel kleine stapjes.

Welkom Lientje

Lieve ezelin Lientje van ongeveer 13 jaar stond met een pony en een schaap, maar toen de pony wegviel was het ook voor Lientje tijd om te verhuizen. Lientje stond op een bijzondere plek en zal best moeten wennen aan schone en groene weiden en aan ezels om haar heen. Maar eerst zorgden we dat haar hoefjes en tanden weer goed waren en dat haar vacht goed verzorgd was. Ze verdiende het om als het mooiste meisje de kudde in te gaan!
Opvallend was dat ze, toen het eindelijk zover was, ze naar de andere ezels liep en erbij ging staan. Ze riep nog net niet "Hallo, ik ben er" maar ze deed het zo onbevangen en vrij dat het een genot was om te zien.

Latte en Sef gaan door

Mooi Latte en Sef zijn doorgeplaatst naar de ezelinnen Kato en Bisou. De dames voelden al dat deze knappe heren er aan kwamen en waren de hele ochtend al onrustig en opgewonden. Maar toen Latte en Sef eenmaal in hun weide stonden deden ze alsof ze maar matig geïnteresseerd waren. Tegen de tijd dat de zon onderging stonden ze heerlijk met zijn vieren te grazen. Mooie Latte is een echte gentleman en Kato is zeker geïnteresseerd. Sef en Bisou hebben meer tijd nodig, maar dit gaat helemaal goed komen op dit prachtige plekje.

Vaarwel Doortje

En toen moesten we afscheid nemen van Doortje. 29-12 kwam Doortje bij ons en oogde erg kwetsbaar. Haar hoefjes waren niet in orde en deden pijn. In de afgelopen maanden heeft Doortje genoten van de liefde die ze kreeg. Maar langzaam maar zeker ging ze achteruit. Ze was aan het ‘verdwijnselen’. Er bleef steeds minder van lieve Doortje over en op het laatst was er ook steeds minder levenskwaliteit. En toen kwam de dag dat ze aangaf dat ze klaar was. Oma Flubbertong is er bij blijven staan, tot de laatste zucht. En toen was het goed.

Open dag 31 mei 2026

Op zondag 31 mei a.s. is het weer open dag en noteer alvast in je agenda: 13 september en 13 december zijn onze andere open dagen in 2026. Wat is een open dag? Gratis entree, gratis parkeren. Enorm veel ezeltjes, mooi weer, leuke en lieve mensen en demonstraties van de hoefsmid en de tandarts. Het is ervaren wat er op een locatie gebeurt wanneer je meer dan 20 jaar alleen maar Liefde, Respect en Verbinding uitzendt. Dus kom zeker langs! Van 10 - 16 uur welkom!

Bedankt!

Onze dank gaat uit naar alle bezoekers die deze maand vaak voor de allereerste keer bij ons langsgekomen zijn om te ervaren wat voor bijzondere plek dit is. Dat is wat de ezels doen, dat is wat de vrijwilligers doen, dat is wat wij doen. En iedereen die hier één keer geweest is, zal dat bevestigen. Life is Good. La Vie Est Belle. Op de Ezelshoeve.

P.S. Hulp voor mishandelde, verwaarloosde, zieke en oude ezels blijft nodig. Ook in Nederland. Help alsjeblieft mee met een gift, of nog leuker: neem een adoptie! Hiermee verbind je jezelf aan één specifiek ezeltje ❤️

     

Anbi
Stichting de Ezelshoeve, Goorweg 3, 5111CR Baarle-Nassau, T: +31 627 136 736,
KvK: 18077520 - IBAN: NL88 RABO 0105 5492 15 - BIC: KREDBEBB
ezelshoeve@hotmail.com | www.ezelshoeve.nl
Bekijk de webversie - Voorkeuren beheren of uitschrijven