Onze nieuwe weiden

Zoals bekend hebben we de 'nieuwe weide' ingedeeld in 6 kleinere weiden. Elke weide heeft zijn eigen boom en de donateurs van de bomen mochten een naam aan de weide geven. De weide direct achter onze Speelweide heet nu de Blommewei, de volgende is de Hille en Karin Oomen-wei, dan de Nina-wei, de Allemanswei, de Cofeewei en de Jacq&P-P's wei. Je kunt maar namen bedenken 😵‍💫 Nu hebben we de grote jongens verplaatst van wei 3/4 naar de Jacq&P-P's wei waar de grote boogtent staat. Quincet stond tijdelijk op wei 4, vanwege het vervangen van het hekwerk van de oude weides. Maar toen stond hij ineens naast Liv en Liv was hengstig! En Liv had voor het eerst interesse in Quincet ... Het leverde epische beelden op (zie foto onderaan) we hielden ons hart vast, want Quincet is al zolang verliefd op Liv. Het hek heeft stand gehouden, maar we hebben hem en Dahlia zo snel als mogelijk weer een paar weiden teruggezet.

Klik, klak, Dahlia

Dahlia heeft hoefijzers onder haar voorhoeven, omdat de zool van haar hoeven te dun is en de hoefbeentjes enigszins gekanteld zijn. De hoefsmeden hadden gelpads gegeven, tussen de hoefijzers en haar hoefzool. Het doel hiervan was eigenlijk om de pijn van haar hoefzool te verzachten, maar dit werkte averechts en ze kreeg ook nog een hoefzweer eronder. We hebben eDigit röntgenfoto's laten maken zodat we precies konden zien wat we konden bekappen. Dus hebben we de hoeven laten bekappen, hebben de hoefzweer behandeld en de pads laten verwijderen. Gelukkig liep Dahlia na een paar dagen weer als de "Grand Dame" van de hoeve. Lopen? Ze rent zelfs, wanneer ze van de wei af moet 😱

Juul to the rescue

Juul kwam samen met Eeyore van een kinderboerderij. Eenmaal in de kudde bleken Eeyore en hij heel weinig met elkaar te hebben. Juul bleek een heel rustige en evenwichtige ezel, in tegenstelling tot Eeyore. Daarom besloten we hem door te plaatsen, wederom naar een kinderboerderij. Daar was Japie zijn moeder verloren en Japie is nooit ergens anders geweest dan op dat plekje. Hij had ook nog nooit een grijze ezel gezien. Japie is heel schrikachtig voor nieuwe dingen en door te doen alsof hij schopt joeg hij altijd ongewenste mensen en dieren weg. Maar daar kwam hij bij mij niet mee weg. Heel langzaam begon hij toch interesse te tonen. Ondertussen zijn ze al veel meer aan elkaar gewend en dat gaat helemaal goed komen. Op de foto hieronder staan ze al in de buurt van elkaar te eten, met Japie op de voorgrond.

One-Eye-Eeyore

Eeyore, die dus samen met Juul naar hier kwam, heeft uveïtis en hij was al volledig blind aan zijn linkeroog. Het oog deed ook erg pijn, traande en etterde, dus besloten we het oog te laten verwijderen. De operatie is goed verlopen en na een avond in het stalletje is hij meteen weer de kudde ingegaan. We zijn bang voor zijn andere oog, want ook dat begint al witter te worden. Maar de kudde gaat hem helpen, ook al zou hij helemaal blind zijn. En hij voelt zich veilig in de kudde, kent zijn weg hier en zijn neus en oren doen het bovengemiddeld goed. We hebben hem een masker gegeven om de vliegen bij de wond weg te houden. De wond is nu goed dicht, maar hij blijkt helemaal geen moeite met het masker te hebben, dus laten we het op. Hierdoor heeft hij helemaal geen last van de vliegen, ook niet bij zijn andere oog.

Cleo en Isis op pensioen

Omdat Cleo en Isis het te druk vonden in de kudde, hadden we hen doorgeplaatst naar een eigen plekje. Door omstandigheden konden die mensen er niet meer voor zorgen. Tegelijkertijd diende zich het droom-adresje aan. Een zeer ervaren ezelmens die specifiek een paar oude ezels wilde om voor te zorgen. Twee ezels die bij haar op pensioen konden gaan. Wat het meest opviel was dat het adres waar we ze ophaalden donker was en het adres waar ze naar toe gingen licht. Je zag het, je voelde het. En Cleo en Isis voelden het ook! Eindelijk rust, hè dames.

Bobby & Hermien gaan door

Bobby is een net volwassen ezel en hij wil eigenlijk wel op eigen benen staan. Maar mama Hermientje is erg beschermend naar haar kakenestje en wil hem niet loslaten. Hij heeft allemaal plannen en dromen en vindt dat het tijd is voor een nieuw avontuur. Hermientje laat hem gaan, maar onder één voorwaarde: zij gaat mee. Want wie zorgt er anders voor dat Bobby veilig is? En zo vertrokken ze naar Tongeren waar hun nieuwe avontuur begint.

Isidoors Love Story

Mooie kalme Isidoor had 20 jaar geen ezels gezien en toen stond hij ineens tussen ruim 60 ezels … dat vond hij toch wel wat veel. Maar ergens stond lieve Ouna alleen. Ze was 21 jaar geleden in die wei geboren en onlangs verloor ze haar moeder. Toen bleven alleen de schapen over en dat vond ze niet genoeg. Dus brachten we Isidoor naar zijn nieuwe eigen plek, met zijn eigen meisje en een kudde schapen. Wat een prachtige kennismaking was dat! Wat een prachtkerel is die Isidoor toch (foto midden)!

Hooi en stro

Elke 3 weken wordt er hooi en stro geleverd. Dit lijkt zo vanzelfsprekend, maar het is elke keer weer een hele fysieke operatie. Elke keer moeten de vrijwilligers alle pakjes, die soms wel 20 kilo wegen, stapelen in de hooi- en stro-opslag en dit is serieus zwaar. De laatste pakken moeten het hoogst gestapeld worden ... Maar elke keer doen ze het weer en ik vind dat toch een enorm compliment waard! Respect jongens en meisjes!

Wilgkiller Pierrick

Wanneer je de bast of de schors van een boom verwijderd, dan sterft de boom. Alle sapstromen vinden namelijk plaats tussen de bast en de stam. Pierrick had dit bij een wilg uit het weitje van Char, Wonder en Zusje dus zorgvuldig gedaan. Omdat die boom het niet zou overleven hebben we de boom omgezaagd en alle takken verdeeld onder de ezels. En het was alsof Pierrick vond dat hij recht had op de grootste stapel. Hij was tenslotte verantwoordelijk voor dit feestmaal. Hij claimde de grote buit en we hebben hem maar gelaten. You Go Pierrick!

Lola spam

Lola is al lange tijd fan van Quattro, een Rottweiler van Facebook. Miral en Quattro beleven daar allemaal avonturen en Lola is fan. Dus toen Quattro als ambassadeur van Dierenvoedselbank dappere huisdieren op de jaarmarkt in Den Hout stond, moesten we hem maar even gaan ontmoeten. Quattro is een jaar jonger dan Lola, maar verder lijken zij sprekend op elkaar. Slopen, slopen, slopen en ijsjes eten, toch? Quattro stelde al in zijn filmpje voor om samen met Lola naar zee te gaan 🥰

Mooie initiatieven

Uw Topslijterij uit Sint Willebrord doneert elk jaar hun fooienpot en statiegeld aan de ezeltjes. Dit jaar was dat € 500! We willen hen hierbij toch even in het zonnetje zetten, want wij zijn hier ongelofelijk blij mee.

Oma op de wei

In de winter zie je vaak dat de oude ezels niet meer helemaal naar de grote wei gaan. Dan zetten we ze op een apart weitje dichtbij of laten ze lekker op de koer. Oma ligt vaak heerlijk onder de grote ruif te rusten en te wachten tot de bakjes weer geserveerd worden. Maar nu de temperatuur ineens omhoog schiet zien we Oma Flubbertong en Nina ook weer op de grote weide. We zien ze zelfs heen en weer lopen! Maar wat een prachtig gezicht: oude ezels in de wei aan het genieten van het verse gras.

Waar een ezeltje weer durft te vertrouwen

De dag begint bij ons vaak in alle rust. Het zachte geluid van hoeven in het zand, een voorzichtig gebalk… Voor veel ezels lijkt het een gewone ochtend. Maar dat is het niet.
Veel ezels die hier terechtkomen zijn verwaarloosd, afgedankt of vergeten. Sommigen hebben geleerd dat mensen niet altijd te vertrouwen zijn. En dan gebeurt hier, heel langzaam, iets bijzonders. Een ezel die eerst afstand houdt, durft ineens dichterbij te komen. Een blik wordt zachter. Een hand wordt toegelaten. Dat moment waarop een ezel weer vertrouwen voelt… dat raakt iedere keer opnieuw.
Al 21 jaar bieden wij ezels een veilige plek waar ze mogen herstellen, op hun eigen tempo. Voor veel ezeltjes zijn wij daarom geen tussenstation, maar hun veilige haven. De zorg voor hen stopt nooit. Het zal altijd doorgaan…
Misschien denk jij weleens na over wat je kan of wilt betekenen voor de ezeltjes. Niet nu, maar juist later. Lees gerust eens onze informatie over nalaten. Met een nalatenschap aan de Ezelshoeve help je namelijk mee om deze plek te behouden voor ezels die nergens anders meer terecht kunnen. En nee je hoeft niet heel vermogend te zijn: groot of klein, iedere bijdrage maakt verschil.
Klik op de link hieronder en vraag het gratis informatiepakket aan via het contactformulier. Vergeet je adres niet te vermelden 😉

En toen was Karma er niet meer ...

In 2024 kwam mooie Karma bij ons en stal ieders hart! Mooie, bevallige, jonge Karma. Maar Karma kon niet zelfstandig opstaan. Een jaar lang hebben we alles gedaan en de TCM werkten uiteindelijk het beste. Ze werd vrolijker, ondeugender, ze werd hengstig. Het kostte nauwelijks moeite meer om haar overeind te helpen en we zaten eigenlijk te wachten op het moment dat ze het zelf zou doen ...
Toen begonnen haar pezen op te spelen. Het opstaan ging weer wat moeilijker en ook het lopen ging stram.
Ineens kreeg ze een leverontsteking. Ze at niet meer. Mestte niet meer. Mestte een beetje, maar at nog steeds niet. En dan komt het einde snel in zicht.
Mooie Karma stal misschien niet ieders hart, maar ze stal wel het mijne.

Puck gaat naar Gida

Gida is een donkere ezeldame die haar mama en haar zus verloren was. Maar Gida hangt heel erg aan mensen. Iedereen die binnenkomt kan haar knuffelen en ze geeft nog net geen kopjes. En toen kwam Puck. Puck is een ezel. Geen mens. Gida weet nog niet wat ze daarvan moet vinden, ze had liever een mens in haar stalletje als maatje gehad. Gelukkig is Puck super relaxed en evenwichtig en er is genoeg gras in het vooruitzicht. Oftewel: ze heeft redelijk sch..t aan de onzekerheid van Gida en doet gewoon haar ding. Niet elke ontmoeting is een feestje, maar dit gaat ook goedkomen met de tijd.

In onze afspeellijst op Spotify staat nu 9 uur muziek en daar komt deze week weer 2 uur bij. Het blijft een erg leuke en afwisselende lijst, die nooit gaat vervelen. Heerlijk voor lange autoritten of voor op vakantie.