Gust in the middleMeer ezelsMeerdere ezelsEzels rusten in de weiEzelshoeve\'s 2020Ezels bij de oude kerststal in de sneeuwEzels bij de oude kerststal in de sneeuw IIEzels grazend in de wei in een mooie nazomerse dagAlle ezelkoppies aan het hekEzels worden hooi gevoerd in de weiEzels grazen in de weiKerstezels in de weiNiNa\'s eerste kennismaking met de kuddeBart, Pieter, Molly, Happy, Lisa en RosaEzels in de weiEzels snoepen langs de weg

De vrijwilligers

Rinus van Gorkum



Ik ben Rinus van Gorkum en ik woon in Baarle-Nassau. Ik hoorde in 2005 de reclamespot op Omroep Baarle dat Stichting de Ezelshoeve vrijwilligers zocht. Ik belde voor een afspraak om kennis te maken en de klik met de andere vrijwilligers én met de ezels was er meteen. Ik belde voor een afspraak om kennis te maken en de klik met de andere vrijwilligers én met de ezels was er meteen. Ik startte mijn vrijwilligerswerk op de zaterdagen.rinus_3.jpg

Er kwamen steeds meer vrijwilligers die zich meldden en P-P vroeg mij of ik niet een soort van voorman wilde worden. Dat leek me leuk om te doen en ik kwam vanaf dat moment op dinsdag, donderdag en zaterdag. Ik stortte me met hart en ziel in de Ezelshoeve. Als er ezels afgehaald moesten worden of weggebracht, meldingen, activiteiten, altijd was ik erbij! Ik begeleidde de stagiaires, de vrijwilligers en de mannen van de reclassering. Ik zag wanneer er weer een hek gerepareerd moest worden, het gereedschap weer eens opgeruimd moest worden, het erf weer aan een veegbeurt toe was, hielp mee aan de voorbereidingen van activiteiten, enz, enz… Kortom, ik werd de rechterhand van P-P. De eerste Opendag in 2006 was een uitdaging om daaraan mee te werken! Wat een team hadden we staan. Maar toen ging het mis.



rinus_5.jpg In april 2008 schoot ik ’s nachts wakker door een vreselijke pijn in mijn linkerheup. De huisarts stelde een spierscheuring vast en aangezien ik twee kunstheupen heb, kon dat wel allemaal even gaan duren. Helaas duurt het nog steeds voort. Het bleek geen spierscheuring te zijn maar een bacterie in de heup. Dit stelde men pas na maanden vast en al die tijd moest ik verstek laten gaan op de Ezelshoeve. Ik mis het werk, de contacten met de vrijwilligers, maar nog meer de ezels waar ik zoveel levensplezier uit haalde in de laatste jaren. Momenteel wacht ik nog steeds op mijn oproep voor de operatie waarbij men de heup eruit gaat halen en ik minstens 4 weken plat zal moeten liggen. Hoe het daarna verder zal gaan weet ik nog niet. Het werk op de Ezelshoeve zal ik waarschijnlijk niet meer kunnen hervatten. Maar als ik eenmaal weer mobiel ben zal ik zéker weer vaker tussen de ezels te vinden zijn!


« Previous Image 11 van de 11
Terug